/Moja matka mawiała, że/ /dla chirurga dzień bez zgonu to rzadki dar./
Czas zgonu... 11:53.
/Co dzień stawiamy czoło śmierci./
/Co dzień tracimy życie./
Czas zgonu... 11:36.
Czas zgonu... 15:52.
/I co dzień mamy nadzieję/ /na odroczenie egzekucji./
Co z tego pamiętasz?
Hm... Byliśmy w domu.
Ty tam byłaś?
Tak, byłam tam.
To dobrze, móc o tym rozmawiać.
Dr Wyatt, moja matka wzięła skalpel i poderżnęła sobie żyły, stojąc przede mną.
A ja siadłam na podłodze w kuchni, w kałuży jej krwi,
czekając aż straci przytomność, żeby móc zadzwonić po pogotowie.
To niedobrze, móc o tym rozmawiać.
Dlaczego czekałaś, aż straci przytomność?
Zanim podcięła sobie żyły, prosiła żebym tego nie robiła,
więc wiedziałam, że będę miała kłopoty, jeśli spróbuję ratować jej życie.
Ale w końcu uratowałaś jej życie.
Nie chciała, by ją ratowano.
Musisz być na nią bardzo wściekła.
Nie.
Na nią - nie.
A na kogo jesteś wściekła?
/Jesteśmy związani ze śmiercią./
/Przykuci do niej łańcuchami,/
/jak więźniowie./
/Jak jeńcy./
- Chcesz to z siebie wyrzucić tańcząc? - Nie.
- Chcesz się napić tequilli? - Nie.
Chcesz mnie zwyzywać, przedrzeźniać bez końca?
Nie.
- Staram się cię rozweselić. - Tak? No to przestań.
To wkurzające.
I nie pomaga.
Ja tu tkwię w ciemnym lesie.
Chcesz błyszczący pager?
To nie jest zabawne.
Jesteś smutna. Naprawdę smutna.
Wiesz, skąd wiem, że danie ci błyszczącego pagera to coś powinnam zrobić?
Ponieważ jesteś tak smutna, nawet mnie o niego nie poprosiłaś.
Błyszczący, błyszczący pager z wieloma błyszczącymi, błyszczącymi operacjami.
Gdybym była człowiekiem, który całuje wszystkich dookoła, pocałowałabym cię teraz.
Próbowałem się zmienić.
Otworzyć nową kartę w życiorysie.
Ale karta się otworzyła, bo nie byłeś gotów na zmianę.
I tak jest dobrze.
Adele chciała bym się zmienił, odszedł na emeryturę.
A ja pozostałem na stanowisku, a w ten weekend wprowadzam się z powrotem do domu.
- Adele o tym wie? - Zrozumie to.
Myliła się. Ja miałem rację.
- A teraz... - Bzykacie się jak króliki.
Nie umiem się zmienić. Nie umiem się zmienić...
Bądź taki, jaki jesteś.
Ja jestem, jaki jestem.
Mężczyzną...
Mężczyzną takim, jakim jestem... Mam prawo taki być.
Nawet się nie odezwę.
Nie będę was oceniał.
Będzie mi brakowało mieszkania na tym miejscu.
To piękny kawałek ziemi.
Chcesz ją kupić?
Nie możesz sprzedać tej działki.
Masz już projekty.
Tu jest twoje okno w salonie.
Dom, który zbudował Derek.
No cóż, z tym już koniec.
Chcę znaleźć coś w mieście.
Ale przecież kochasz tę ziemię.
Ta działka i promy, to jesteś cały ty.
Człowiek może się zmienić.
Sprzedaję tą działkę.
A promy...
...się zderzają.
- Dzień dobry. - Cześć.
No dobra.
Proszę bardzo.
No dalej.
Możesz się dziś zająć moimi sprawami?
Sprawdzić moich pacjentów po operacjach?
Nie idziesz do pracy?
Nie, zostanę z Rebeccą, pooglądmy filmy.
Więc gdybyś mogła mnie kryć...
Hej, ugryź kęsa.
Dobra, będę cię kryć.
Alex... Ona nie wygląda za dobrze.
Nic jej nie jest.
No dalej, ugryź kawałek.
Dr Bailey, mam dla pani odpowiedź od szefa w sprawie pani planu zajęć.
Powiedział, że za mało czasu spędza pani na sali operacyjnej,
w porównaniu z pracą w klinice i zajęciami szefa rezydentów,
Musi pani wyrabiać od 15 do 20 godzin więcej operacji tygodniowo,
żeby osiągnąć wyznaczone cele.
Czy mam powtórzyć szefowi, że to możliwe?
- D. Bailey? - Cicho.
Próbuję coś zobaczyć.
A nie mogę tego zrobić, kiedy zasypujesz mnie pytaniami.
Co próbuje pani zobaczyć?
Dr Bailey, niech pani posłucha, naprawdę martwię się o Avę.
To znaczy Rebeccę. To znaczy o Alexa. Cóż, i o Alexa, i o Rebeccę,
którą kiedyś nazywano Avą, więc dlatego ja wciąż...
Tak czy siak, odbiło jej, i to niestety nie na wesoło, rozumie pani?
Alex jest z nią teraz w domu, i tylko powtarza "ugryź kęsa, ugryź kęsa."
To jest dziwaczne, i smutne, i...
...chciałabym pomóc, ale nie wiem co robić.
Więc potrzebuję, żeby pani powiedziała mi co robić.
- Co mam robić? - Ona stara się coś zobaczyć.
A kiedy stara się coś zobaczyć,
nie potrzebuje, żebyś zasypywała ją pytaniami.
Widzisz, żebym ja to robił?
Co próbuje pani zobaczyć?
Ogólny widok, bez detali.
Jesteśmy tylko ty, ja i Erica.
Chwytamy cię, zrywamy z ciebie ubrania.
I stoisz naga. Jesteś strasznie napalona.
I naga.
A potem Erica zaczyna cię całować.
- Zaczekaj chwilę. - Erica cię całuje...
...dokładnie jak tego pragniesz.
A potem krępuję twoje ręce...
- Zaczekaj chwilę. - ...nad twoją głową.
A potem patrzę jak ona, jednym palcem...
Zaczekaj chwilę!
No dobra, przykro mi... Bo mnie było bardzo dobrze...
...było mi bardzo, bardzo dobrze. Dobry chłopiec.
Ale na dole czeka ktoś z bardzo poważnym urazem, więc...
...musimy to zrobić ekspresem, jasne?
Każde wezwanie musi trafić do odpowiedniej teczki.
Zgubcie jedno, a macie przesrane przez miesiąc.
To zbiór najciekawszych przypadków do testów klinicznych,
- więc nie chcę tu żadnych pomyłek. - Zołza.
Gdzie byłaś zeszłej nocy?
Musiałam zostać z Cristiną. Potrzebowała mnie.
To takie miłe.
Ale Rebecca jest w naszym domu.
Potrzebowałam cię.
Najwyraźniej jest szurnięta.
George, rozmawialiśmy już o tym,
i uznaliśmy za niestosowne nazywać Izzie szurniętą.
Jest uduchowiona.
- Uduchowiona. - Jasne. Nie chodzi o mnie!
To nie mnie odbiło. To Rebecca ześwirowała.
A... A Alex udaje, że nic się nie dzieje.
- To... - Cześć.
Ja tylko pomagałam Meredith w badaniach.
Już biegnę sprawdzić, co u pani pacjentów.
- Przysięgam. - Nie ma sprawy.
Niech się pani nie śpieszy.
Wydajesz się być...
...radosna.
Znów wjeżdżam na swoje tory.
Biorę wiatr pod skrzydła.
Koniec z...
...deprechą.
- Meredith dała mi błyszczący pager. - Że co?
Potrzebowała go, by znów być w sosie.
Nie pomyślałaś może, że ja też go potrzebuję?
Ty byś go zmarnowała.
Mnie jest potrzebny, żeby oderwać się od Hahn.
Nie będę musiała jej błagać, o czas na sali operacyjnej, skoro mam pager.
Wiecie, jeśli ona nie chce mnie uczyć, sama będę się uczyć.
Będzie go używać w niecnych celach.
Ja...
Ja używałabym go, bym czynić dobro.
A poza tym, ten pager to sacrum.
Błyszczące sacrum.
Nie można go, ot tak, oddać.
Nie może tego zrobić. Prawda, że nie może?
Wydaje mi się, że jest nieprzenoszalny.
To nie ty ustalasz reguły.
Ale to ja jestem stażystą ordynatora.
Tak, jesteś dziwką szefa.
I nie masz żadnej władzy.
Bo władza... Och!
...tkwi w pagerze.
O, zobaczcie, szef mnie wzywa do czegoś ważnego i związanego z władzą.
Nie potrzeba żadnych pagerów pokrytych klejem i błyskotkami, kiedy się pracuje dla szefa.
A jeśli chodzi o Rebeccę...
Ja i mój światowej klasy neurochirurg,
zamierzamy zastosować błyskotliwą i nowoczesną technikę, aby uratować komuś życie.
Tak więc nie mam czasu dla świrów. Rozwiąż to sama.
Uraz.
Co my tu mamy?
Nie - "co my tu mamy"
tylko co ja tu mam, o czym jeszcze nie wiem.
Zajrzyj skarbie do reguł użycia pagera, bo cokolwiek to jest, jest moje.
- Hej, co się dzieje? - Jeszcze nie wiem.
- Nie wiem. - Nie.
Błyszczący pager.
Nie możesz tego przejąć za pomocą tego pagera.
To nie jej pager.
Yang, bierzesz to.
Stevens, zajmij się izbą przyjęć.
Poza tym nie miałaś się zająć pacjentami Kareva po operacjach?
- Tak, ale ja... - To do roboty.
Nie mam czasu na pierdoły. Idź.
Cześć, Callie.
Cześć.
Cześć, Erica.
Co się z tobą dzieje?
Nic.
Po prostu... Nic.
- Jesteś jakaś rozpalona i zakłopotana. - Nie!.
Chodzi tylko o ten uraz, to coś naprawdę wielkiego.
I tyle. To coś wielkiego. To naprawdę poważny uraz.
Zachowujesz się dziwnie.
- A ona jednym palcem... - Naprawdę poważny uraz.
Przysięgam, Torres, zachowujesz się, jakbyś wcześniej nie widziała poważnego urazu.
O, jejku.
To naprawdę ciężki uraz.
Więc jak chcecie się tym zająć?
Pomóżcie mi.
Naprawdę ciężki uraz.
Proszę.
Pomóżcie mi.
CHIRURDZY - ODCINEK 4X16 FREEDOM (Wolność)
Tłumaczenie: Fresque & Xionc
Podpuściliście...
...go, żeby położył się w zbiorniku z betonem na placu budowy?
Nie myśleliśmy, że to zrobi.
To przecież Andy.
On zawsze tchórzy.
Nie ma jaj, co nie?
Zakradliście się na plac budowy i podpuściliście kumpla...
To nie jest nasz kumpel.
My we czwórkę jesteśmy kumplami.
Ale on tak naprawdę nie jest naszym kumplem.
Dobra, podpuściliście go, żeby położył się w betonie.
Nikt go nie zmuszał.
Mówi pani tak, jakbyśmy zrobili coś złego.
Jak długo?
Słucham?
Jak długo wasz nie-kumpel leżał w zbiorniku z betonem, nie mogąc się ruszyć,
zanim wasza genialna czwórka,
wasza kompania braci, ty przyszła matko Tereso...
jak długo leżał w tym szybko schnącym betonie,
krzycząc, że nie może się ruszyć, zanim wezwaliście policję?
Tak.
Tak właśnie myślałam.
Czym chce pani zająć się najpierw?
Nie wiem.
Dobra. Więc czym my mamy zająć się najpierw?
Nie wiem.
Słuchaj, pani, wyrwaliśmy go z betonu na placu budowy,
ale wykombinowaliśmy, żeby nie podkładać ładunków za blisko.
Ale tu wciąż jest od metra betonu,
więc jeśli chce pani zacząć go leczyć,
musimy brać się do roboty.
- A więc co chce pani robić? - Nie wiem!
Przepraszam.
Słuchaj, wiem, że nie wychodzi mi za bardzo przekonanie cię do moich umiejętności.
Ale chodzi o to, że jesteś uwięziony, w tak około kilku tonach betonu,
a ja nigdy nie widziałam chłopca... Czekaj, ile ty masz lat?
19.
A więc jesteś już mężczyzną.
Nigdy wcześniej nie widziałam mężczyzny uwięzionego w kilku tonach betonu.
Ale skoro to już widzę, zajmę się tym.
Przedyskutujemy to z innymi chirurgami,
wymyślimy jakiś plan i cię uratujemy.
Ja nigdy nikomu nie obiecuję, że przeżyje, ale tobie składam taką obietnicę.
Rozumiesz?
- Tak. - To dobrze.
Nie wiem jeszcze zbyt wiele, ale wiem tyle, że beton, w którym jesteś uwięziony,
powoli wyciąga wodę z twojego organizmu
i będziesz jej potrzebował bardzo wiele, więc nie płacz.
Jesteś silnym, młodym mężczyzną.
Wiem, że dasz radę.
Dobra.
Będziesz żyć.
Dopilnuję, żebyś przeżył.
Proszę bardzo.
Witam.
- Witam. - Dr Grey, czy to on?
On?
Ach, wymyśliła ci przezwisko.
Rzeźnik mózgów ze Seattle Grace.
Beth.
Przepraszam.
O, nie, nie, w porządku. Oto właśnie ja.
- Cześć. - Dr Shepherd.
- Dzień dobry. - Miło pana poznać.
- Mnie również miło was poznać. - Cała przyjemność po naszej stronie.
Ta ręka to tylko atrapa.
Więc niech mi pan powie. Jak to będzie wyglądać?
Wstrzykniecie jej żywy wirus do guza mózgu?
Hmm...
I to jest bezpieczne?
Cóż, ten wirus jest wciąż na etapie badań.
Dokonałem kilku usprawnień, które, mam nadzieję zniszczą guza.
Hej, pogromcy nowotworów.
To mi się podoba.
Czy to już się kiedyś udało?
Nie.
Jestem więc waszym królikiem doświadczalnym.
- Beth. - Chcę powiedzieć, że jeśli to zadziała,
moje nazwisko zapisane zostanie w medycznych annałach.
To całkiem fajne.
Nie, jeśli to ja będę pierwszy.
Ach, Beth.
To jest kolejny pacjent uczestniczących w testach.
Jeremy.
Nie zadzwoniłaś.
To oni się znają?
Myślałem, że się wycofałaś.
I miałabym złamać nasz pakt?
Chodź tutaj.
Znają się.
Co on tu robi?
Ma operację dziś po południu.
Wiedziałem, że sama nie dowiedziała się o tych testach klinicznych.
Poznali się, kiedy oboje byli pacjentami w Mayo w zeszłym roku.
Razem przeszli przez chemioterapię, radioterapię, zapisali się do grupy wsparcia.
Nie chcecie, żeby byli razem?
Wiecie... My lubimy Jeremy'ego.
To dość dobry dzieciak.
I żal mi go, że musi przez to przechodzić sam, ale martwimy się o Beth.
Wydaje się jej, że jest w nim zakochana.
Nie chcemy, by wiązała się tak mocno z kimś, kto może...
...umrzeć.
Jeśli coś się stanie, jeśli on nie przeżyje.
Beth straci wolę życia.
Ona musi chcieć walczyć o swoje życie.
W moim biurze jest segregator z artykułami dotyczącymi medycyny przemysłowej,
Powinna być tam koszulka z informacjami z toksykologii.
Poszukaj czegoś na temat betonu. - Tak, proszę pana.
I powiedz Shepherdowi albo Grey, że chcę się z nimi widzieć. To ważne.
Tak zrobię.
O, mój Boże. O, mój Boże.
Mój Boże.
Co wy tu wszyscy robicie?
Wasi ludzie kazali nam tu czekać.
A gdzie dokładnie są moi ludzie?
Nie ma już czasu!
Właśnie to musimy zrobić!
Mówię wam, mam rację.
Czemu pacjent jest tam, a wy wszyscy tu?
Dr Torres martwi się o kończyny.
Dr Bailey martwi się o obrażenia jamy brzusznej.
Dr Sloan uważa, że trzeba najpierw zająć się oparzeniami trzeciego stopnia,
a dr Hahn uważa, że zabiją go problemy z płucami i sercem,
zanim zajmiemy się którąkolwiek z powyższych kwestii.
Innymi słowy... nikt nie może się zgodzić od czego zacząć.
Nie, ja wiem od czego zacząć.
Cement wciąż wiąże, a jeśli nie dostanę się w te okolice,
chłopak może stracić obie nogi i prawą rękę.
Cóż, bez nogi można żyć.
Chciałabym zobaczyć, jak przeżyje bez wątroby.
Więc wolimy patrzeć na jego długą i powolną śmierć,
ponieważ ługi zawarte w betonie cały czas przeżerają jego skórę?
Nie może po prostu zacząć dłubać w betonie.
Jak tylko krążenie się otworzy, uwolnione toksyny zatrzymają jego serce,
- nie wspominając, że rozpad mięśni... - Temu mozemy zapobiec dializą.
Yang, pozwól nam pracować.
Szefie, znalazłem artykuł, ale wiele nam nie powie.
Mogę założyć mu cewnik Swana-Ganza.
- Ludzie uwięzieni w betonie zwykle znajdują się na dnie rzeki. - To lekka przesada.
Bardzo się mylisz.
Ja się bardzo mylę?
Tak. Mylisz się.
Teraz jesteście po jednej stronie?
Dobra, wszyscy niech zamilkną!
Ludzie, my tu walczymy z czasem.
Minęła godzina, zanim te gnojki zadzwoniły po pogotowie.
Minęły 3 godziny, zanim ratownicy go stamtąd wycięli.
To daje nam jakieś 4 do 6 godzin na wydobycie z betonu
i przewiezienie na salę operacyjną, zanim umrze.
Tak więc toczymy cholerny bój z czasem.
Liczy się każda minuta.
Albo będziemy pracować jako zespół, albo ten człowiek umrze.
Zrozumiano?
Tak, proszę pana. Oczywiście.
Czym mam się zająć, szefie?
Idź i znajdź Grey i zostań z nią jako jej stażysta do końca dnia.
W tym pokoju i tak jest za dużo ludzi.
Jak nazywa się ten pacjent?
Andrew Langston.
Dobra, idziemy ratować jego życie.
Cześć.
Czuję się przy tobie onieśmielona.
To znaczy nie jesteś kimś, kto onieśmiela innych,
ale częścią legendy o Meredith i Dereku.
To jest...
onieśmielające.
Nie ma żadnej legendy.
Przez ciebie sprzedaje swoją ziemię.
Ta legenda istnieje.
Derek sprzedaje swoją ziemię?
Nie powiedział, że to z twojego powodu,
ale planował wybudowanie tam domu, kiedy byliście razem,
a teraz ja... Ja się nie staram...
Ja naprawdę go lubię.
A ty mnie...
..onieśmielasz.
Nie ma żadnej legendy.
Jasne.
Izzie chciała dopytać się o pacjentów po operacjach.
Coś mnie ominęło?
Słucham?
W filmie, co mnie ominęło?
Hej, hej...
Przepraszam.
Nie przepraszaj.
Chyba...
Zsikałam się w majtki.
O, to... To nic takiego.
To... To nic takiego.
Poprawię się.
Obiecuję.
Nie przejmuj się tym.
Dajesz sobie radę.
No chodź.
Zapomniałam ci powiedzieć.
Zgadnij, kto do mnie dzwonił?
Carrie z naszej grupy wsparcia.
Rozmawiałeś z nią ostatnio?
Nie, ona...
O, Boże.
Jej mąż mówił mi, że po raz ostatni próbowali radioterapii, ale podobno było bardzo źle.
Ostatniego dnia nawet go nie rozpoznawała.
A ten ból...
Hej.
My przynajmniej o to nie będziemy się martwili.
Wiesz co?
Ta operacja się uda.
Dobrze?
A... A jeśli nie, przynajmniej umrzemy szybko.
Dr Grey, myślałam, że rozmawiałyśmy o zamianie pokoju Beth.
Pokój jest przyjemny i znajduje się naprzeciwko pokoju Jeremy'ego.
Chciałabym ją przenieść najszybciej jak to możliwe.
Przykro mi, pani Monroe,
Sprawdzałam już i nie ma żadnych wolnych łóżek.
Nie w pokojach prywatnych.
Mamo, możesz znaleźć tatę?
Mogę zaczekać na niego tutaj.
Mamo, możesz pójść i poszukać taty,
żebym mogła pocałować Jeremy'ego, nie czując twojego wzroku?
Chyba już czas, żeby Jeremy wrócił... - Mamo, nie rozumiem dlacz...
Siostro!
Potrzebna mi pielęgniarka!
On ma atak!
Powtórzmy badania, zanim zaczniemy operować.
Co u Beth?
Wystraszyła się? Czy...
Nic jej nie jest.
Szef chce rozmawiać z tobą albo Shepherdem.
- Mówił, że to ważne. - Ja pójdę.
I przydzielił mnie na dzisiaj do ciebie.
To co mam robić? Jak mogę pomóc?
Możesz dla mnie przypilnowac tych badań.
Badania, nic więcej?
Nie, dzięki.
Cześć.
Co to jest?
Polewam twoje ciało octem, żeby zminimalizować oparzenia wewnątrz twojej skóry.
Mam oparzenia od wewnątrz?
Ja umieram.
Ja umieram, prawda?
Hej, Andrew, to słowo jest tu zakazane.
Wymazuję to słowo z twojego słownika.
Możesz ruszać palcami?
To bardzo dobrze.
Zazwyczaj nie jestem takim osłem.
Jestem na liście u dziekana.
Udzielam korepetycji.
Nie... Nie jestem...
Zazwyczaj nie jestem aż tak głupi, żeby wskoczyć do zbiornika z betonem dla dziewczyny.
Chyba nie dla tej, z którą cię tu przywieźli?
Zrobiłeś to dla niej?
Lola.
Chłopaki mnie podpuścili.
Ona patrzyła.
A ja...
Ona patrzyła.
A teraz, nie tylko nie zrobiło to na niej żadnego wrażenia,
ale jak już wyciągnę kopyta,
zapamięta mnie na zawsze jako idiotę,
który był na tyle tępy, żeby wleźć do zbiornika z betonem.
Hej, odpuść sobie.
Wszyscy dajemy plamę.
Ja jestem gościem, który skończy w betonowym klocku,
bo starał się zaimponować dziewczynie.
Jestem jak Han Solo.
Ten z "Gwiezdnych Wojen"?
Ten co został zamrożony w karbonicie?
Chciał mnie pan widzieć?
Dzwonili do mnie z Rady Badań Medycznych....
To narodowe centrum, które nadzoruje i ocenia testy kliniczne.
Mieliście 11 zgonów.
Zezwalają wam na ostatniego pacjenta.
Weźcie go dziś pod nóż i miejcie nadzieję, że się uda.
O północy, jeśli go stracicie, zamkną wasz projekt, koniec i kropka.
Jeden ostatni pacjent.
Jesteś wściekła na niego... Na szefa.
Ale dlaczego? Dlaczego jestem wściekła na niego?
Bo otworzyłaś na oścież swoją przeszłość.
To tak, jakbyś teraz na nowo ją przeżywała.
Jesteś na niego wściekła.
Jesteś wściekła na swoją matkę.
Jesteś wściekła na siebie.
Szef wrócił do swojej żony.
Moja matka nie chciała żyć.
Rozumiem to.
On zrobił to, co musiał.
Ona zrobiła to, co musiała.
Meredith, nie sądzę, żeby twoja matka chciała się zabić.
Ależ skąd, chciała.
Skąd ta pewność?
Skąd pewność, że nie chciała?
Nie było cię tam.
Odpowiedź tkwi tuż pod twoim nosem.
Pomyśl o tym.
RBM twierdzi, że mi się nie udało?
To się jeszcze nie stało.
Zawiodłem, Meredith.
Podpiszę wypis dla Beth.
Nie możesz odesłać Beth do domu.
Ta operacja to jej ostatnia szansa.
Masz czas do północy.
Dziś jest operacja Jeremy'ego.
Więc zoperujmy go wcześniej.
Beth zoperujemy po południu.
Zdążysz z obydwojgiem przed północą.
Niech to szlag. Gdybym mógł dobrze dobrać dawkę wirusa.
To prawda. Jesteśmy tak blisko. Jeszcze nie zawiodłeś.
Tak, ale czy nie posuwamy się za daleko?
To są żywi ludzie.
Czy moje ego zbytnio nie urosło?
Twoje ego jest odpowiedniego rozmiaru.
Może nam się udać.
Dwoje pacjentów.
Nagniemy reguły, tylko tak, by ich nie złamać.
Wyjaśnisz to z szefem?
Tak.
Jeremy ma wkrótce operację?
Za dwie godziny.
Co u niego?
Jest w stabilnym stanie.
- Tak? - Tak nawet lepszym niż stabilnym.
Nazwał mnie aniołem śmierci.
A więc dobrze z nim.
Mogę się z nim zobaczyć?
Skarbie, nie...
Zniknę tylko na kilka minut.
Załatwi mi pani wózek? Proszę.
Jeśli masz mieć dzisiaj operację, powinnaś odpoczywać.
Nie potrzebujesz... Chcemy tylko spędzić z tobą trochę czasu.
To wszystko.
Proszę.
Jesteśmy ostatnią dwójką.
Słucham?
Z naszej grupy wsparcia.
Jeremy i ja jesteśmy ostatnimi, którzy jeszcze żyją.
Hej.
Widziałeś gdzieś Cristinę?
Bo zrobiłam już wszystko co umiem,
wszystko, co miałam zrobić, ale jeśli ona zobaczy, że się obijam...
Po prostu nie jestem dziś w nastroju do wysłuchiwania wrzasków.
Jest przy betonowym chłopaku.
- Jakim betonowym chłopaku? - Nie podniecaj się.
Nie trzeba im więcej stażystów. Nie chcą tam żadnych stażystów.
Stażyści zawadzają!
Ja tam nie narzekam.
Dwie minuty. Ponarzekajmy w tajemnicy przez 2 minuty.
Nikt nie musi wiedzieć.
Mam taką władzę!
Podobno.
Jestem podobno wyposażony we władzę, jaką daje mi stanowisko stażysty ordynatora.
Ale gdzieś tam jest betonowy chłopak, a ja tkwię tutaj,
biegając do laboratorium i badając, jakie skutki na ludzkie ciało może mieć cement,
na próżno mając nadzieję, że ktoś zada mi jakieś pytanie.
Nie jestem przy betonowym chłopcu, bo mimo tego, że mam całą to władzę,
nie mogę jej użyć, bo to nie jest prawdziwa władza.
To jest udawana władza?
Udawana władza.
Mogę wejść do biura szefa, kiedy tylko zechcę.
Wiesz co on tam ma?
Akta.
Tajne akta z informacjami o każdym rezydencie w tym szpitalu.
I ja tam mogę wchodzić, a on się nie przejmuje,
bo obaj wiemy, że nie mam żadnej władzy.
Nie mam żadnej władzy, by zajrzeć do tych akt.
Poczułbyś się lepiej, gdybyś mógł do nich zajrzeć?
Wiesz dzięki czemu poczułbym się lepiej?
Poczułbym się lepiej, gdybym wiedział, że to wszystko ma jakiś powód,
jakiś sens.
O, Boże.
Moi biedni, biedni rodzice.
Jak oni spojrzą ludziom w twarz na pogrzebie?
Wiesz, Andrew, zrobisz w życiu jeszcze wiele błędów,
ale te błędy to... Tylko fragmenty.
To też jest fragment, głupi, ale, wiesz, tylko fragment.
Musimy być dumni z pełnego obrazu.
Bo to pełny obraz definiuje to kim jesteś, a nie tylko jakiś fragment.
Jestem frajerem. Jestem frajerem.
- Daj spokój, Andrew. - Jestem frajerem.
Andrew. Hej, posłuchaj mnie.
Han Solo nie był frajerem.
Han Solo dał się zamrozić w karbonicie, i to było coś strasznego,
ale to nie to ludzie o nim pamiętają.
Pamiętają go jako faceta, który skoczył w nadprzestrzeń w odległości mniejszej niż 12 parseków od Kessel,
i który nie bacząc na bliskie zeru absolutnemu temperatury planety Hoth,
ocalił bliskiego przyjaciela z łap wielkiego, brzydkiego Wampy.
Pamiętają go jako faceta, który zanurkował w ostatniej chwili,
zestrzelił statek Darth Vadera, żeby Luke mógł użyć mocy
i zniszczyć cholerną "Gwiazdę Śmierci", jasne?
Księżniczka Leia uwolniła go z karbonitu,
zakochali się w sobie, a potem uratowali wszechświat
i spłodzili śliczne bliźnięta Jedi, które później też uratowały wszechświat.
Rozumiesz? To jest właśnie pełny obraz.
Karbonit, to był tylko jego fragment, jasne?
Tak.
No co? Że lubię science-fiction? Ktoś ma z tym problem?
- Nie, nie. To cudownie. - Zupełnie nie. Spoko.
zajmijcie się swoją pracą.
Mam już wyniki badań Jeremy'ego, może być już operowany.
Szef się pod tym podpisał?
No... tak.
Gdzie ty idziesz?
Przyprowadź wózek.
Co ty wyprawiasz?
Mama poszła zadzwonić do babci, a tata poszedł do kafeterii.
W moim pokoju nie było wózka.
Chcę tylko zobaczyć Jeremy'ego. Proszę.
Nie chcę by ostatnim wspomnieniem o nim była chwila, gdy dopadła go choroba.
Proszę. Muszę go zobaczyć. Proszę pozwolić mi go zobaczyć.
Dobrze, chodźmy.
Mogę zostać sama z Jeremym?
Tak zupełnie sam na sam?
Sama?
Jeszcze tego nie robiliśmy, żadne z nas.
Czekaliśmy z tym do chwili, kiedy będziemy wyleczeni z raka,
ale ta operacja... Wszystko się może zdarzyć.
Możemy to zrobić, prawda?
To nas nie zabije czy coś w tym stylu?
Nie, nie.
To was nie zabije.
Wy to już robiliście, prawda?
Ze sobą?
On... ja... on to... On to już robił i ja też..., tak.
Jak to jest? Jest w tym jakaś magia?
Tak.
Może być.
Z właściwą osobą.
Przyniosę ci jakieś ubrania.
Masz tam szampon?
Nie rozumiem.
Byłam w ciąży.
Wiem to na pewno.
Byłam w ciąży. Sama nie wiem.
Już dobrze.
Ja nie...
Już dobrze.
- Ja... - Po prostu się pomyliłaś. To wszystko.
Po prostu się pomyliłaś, jasne?
Jasne....
Jeszcze nigdy w swoim życiu nie załatwiłem pacjentowi bzykanka.
Tym bardziej dwójce pacjentów.
To naprawdę słodkie.
Jesteśmy alfonsami.
Swatkami.
- Są tak bardzo zakochani. - O, tak.
Wszystko jest wtedy nowe, świeże i ekscytujące.
Nigdy nie byłem fanem nowinek.
Wolę znać tą osobę, jej ciało, to co sprawia, że zaczyna jęczeć.
O, kurde.
Czy coś się stało? Beth nie ma w jej pokoju.
Ach, to dlatego, że kazałam stażyście zabrać ją na rezonans magnetyczny.
Dzięki Bogu.
Już bałem się, że leży gdzieś cierpiąc z bólu.
Nie, nic ją nie boli.
Powinniśmy przejść do sali konferencyjnej,
ponieważ pozostało do wypiełnienia wiele papierów związanych z naszymi badaniami.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Będę tutaj, zajmę się swoimi sprawami.
Dobra jest 20 centymetrów. napełnij balon powietrzem, Yang.
Robię to.
No to napełnij go bardziej.
Tak jest, dr Hahn.
Z każdym oderwanym kawałkiem betonu powiększa się opuchlizna na tej nodze.
Jego ciśnienie to 18.
A tętno jest wyższe niż zero?
Zawsze cieszyłem się dobrą partyjką twistera.
Koniec. Jestem w środku.
Yang, nie zszywaj tego.
Zaczekaj. Sprawdzę po tobie, jak skończę tutaj.
Szefie, muszę wykonać nacięcie powięzi.
Co? Co takiego?
Musimy zmniejszyć ciśnienie w twojej nodze, albo stracisz całą kończynę.
Nie martw się.
Prawdopodobnie nic nie poczujesz.
O, Boże.
Hej, dr Stevens.
Co słychać?
Co słychać?!
Cristina za pomocą pagera odsunęła mnie od betonowego chłopaka.
Alex nie odbiera telefonu... Alex i jego szurnięta dziewczyna.
Alex! Alex!
Sprawdzam co u ciebie. Oddzwoń.
Boże. Czego się nie robi dla tych, których się kocha.
Dokładnie. To jest.....
Jak poszło?
- Derek. - Słucham?
Jak poszło?
Było....
Było niesamowicie.
Dziękujemy.
Musimy teraz zabrać Jeremy'ego na salę operacyjną,
Dobrze.
- Dobrze. - Dobrze.
No to...
...zobaczymy się po wszystkim?
Absolutnie.
Nie wydaje mi się...
Nie sądzę, żebyś był przytomny, zanim zaczniemy z Beth, więc...
Więc...
Więc do zobaczenia po twojej operacji.
Jasne. Do zobaczenia potem.
Zaczekaj, Jer. Zaczekaj.
Tak?
Co jeśli umrzesz?
Nie umrę.
A co jeśli ja umrę?
Nie umrzesz.
Dobrze, ale...
Zmieniłeś moje życie, Jeremy West.
Uczyniłeś je lepszym, jaśniejszym,
- pełnym radości, a jeśli umrę... - Nie waż mi się umierać.
Dobrze?
Jeszcze nie skończyliśmy.
Jeszcze nie skończyłem cię kochać.
Dobrze, idź już.
Idź. Daj sobie otworzyć czaszkę.
Jestem tuż za tobą.
Nie zabijcie go.
Denerwujesz się?
Moje ego mnie ogrzewa.
Nie czujesz tego?
Czego?
Majestatu ratowania życia.
Kiedy zostałaś optymistką?
Sprzedajesz swoją ziemię.
Staram się iść naprzód.
Ja też.
Kto tam?
George O'Malley.
Zostałem wezwany do schowka z zapasami.
Jesteś sam?
Lexie?
Pamiętasz, jak mówiłam ci, że nie jestem złodziejką?
Chyba jednak jestem.
Alexandro Caroline Grey!
Nie mogłam się powstrzymać.
Musiałam się dowiedzieć. A jak się już dowiedziałam, to wiem...
Musimy odnieść to do gabinetu szefa, natychmiast!
To już nie ma znaczenia. Już wiem, przeczytałam je wszystkie.
Próbowałam przestać czytać, ale nie mogłam,
a mam fotograficzną pamięć,
Dzięki temu skończyłam Harvard. Dzięki mojej fotograficznej pamięci.
Przeczytałam wszystkie te akta, a informacje wypaliły się w mojej pamięci.
- Przeczytałam też twoje akta... - Nie, nie... Ja nie chcę wiedzieć.
George, oblałeś egzamin końcowy stażu jednym punktem.
Jednym punktem.
Sala operacyjna jest zarezerwowana i czeka.
Dr Bailey, o co chodzi?
O coś...
...co nam umknęło.
O czymś zapomnieliśmy.
Gangrena, zespół ciasnoty międzypowięziowej, znieczulica uciskowa, równowaga płynów, elektrolity.
Co to takiego?
Gangrena, zespół ciasnoty międzypowięziowej, znieczulica uciskowa, równowaga płynów, elektrolity.
Gangrena, zespół ciasnoty międzypowięziowej, znieczulica uciskowa, równowaga płynów, elek...
Pęcherz. Jego pęcherz.
Dajemy mu pić przez cały czas, już od kilku godzin.
Jeśli szybko nie założymy mu cewnika...
...jego pęcherz pęknie.
Mogę prosić o majonez?
Widzisz?
Wraca ci apetyt.
To dobry znak.
Cześć, Iz. Zaraz wrócę.
- O co chodzi? - Jak tam Rebecca?
Wszystko w porządku. Czego ci trzeba?
Jadła coś? Dzwoniłeś do jej męża?
- Iz... - Nie bądź na mnie zły za to, że się troszczę.
To nie troska. To wpieprzanie się w nie swoje sprawy.
Wpieprzam się dlatego, że się troszczę.
Wiesz, jak się o mnie troszczysz?
Kryjąc mnie w robocie, a nie wydzwaniając co godzinę i pytając... Czekaj.
- Rebecca? - Alex?
Rebecca?
Alex?
Czas zgonu... 11:47.
Rebecca!
Nie musisz nic mówić. Nie mów tego.
Alex?
Jesteś tam jeszcze?
Alex?
- Tak mi przykro. - Nie...
Nie mów nic.
Dobrze? Nie... mów... nic.
Nie mów nic.
Nic do mnie nie mów.
Nie mów nic. Nie mów nic...
Co się stało?
Potrzebne mi betadine, sól fizjologiczna i zestaw do zszywania.
- Co się stało? - Pocięła się.
To był wypadek.
Zajmę się tym.
Ile krwi straciła?
- Alex. - Nic jej nie jest.
Zajmę się tym.
Biorąc pod uwagę tą sytuację, zrozumiem, jeśli nie będziecie chcieli operacji.
Ale dzięki Jeremy'emu czegoś się nauczyliśmy, a skład mieszanki wirusowej zostanie poprawiony.
Nie mieliśmy dotąd pozytywnego wyniku.
Liz?
Chcę ją zabrać do domu.
Rozumiem.
Nie. Chcę tej operacji.
Skarbie...
Skarbie, mówisz tak pod wpływem żalu.
Chcę tej operacji dzisiaj.
Cóż, nie ma żadnego innego testu klinicznego.
Nikt nie ma żadnych odpowiedzi.
Dr Shepherd ciężko nad tym pracował...
Meredith.
Nie zgodzimy się na tą operację, bo chcesz umrzeć razem z Jeremym.
Jeśli wrócę do domu, umrę.
Umrę za kilka tygodni, kilka dni.
Nie chcę cię stracić.
Mamo...
...nie stracisz.
Ponieważ jeszcze nie skończyłam.
Tato...
...on mnie kochał.
Wiesz, Jeremy naprawdę mnie kochał.
I byłby bardzo zły, gdybym po prostu się poddała.
Proszę.
Zróbcie dzisiaj tą operację.
Lola.
Andrew o ciebie pyta.
Mogłabyś ze mną pójść, proszę?
Wszystko z nim dobrze?
Nie, nie jest dobrze.
Utknął w bloku cementu.
Prawdziwym, w każdej chwili mogącym zastygnąć, betonowym cemencie.
Jak może być z nim dobrze?
Zależy ci na nim.
Jest moim przyjacielem.
Wiem, że powiedziałam że nie jest, ale jest moim przyjacielem.
Chyba jest kimś więcej.
I myślę, że jesteś zbyt dumna,
żeby do tego przyznać się przyjaciołom, a może i samej sobie.
Mamusiu, mam bubu, pocałuj.
Hej, on cierpi, boi się i potrzebuje, by ktoś kogo zna potrzymał go za rękę.
Lola. Potrzymaj mnie za rękę.
Pieprz, co oni myślą.
To ma znaczenie.
Oni nie.
Nie mogę mu pomóc.
Będziesz się za to nienawidzić.
Później...
Będziesz się nienawidzić i będziesz miała rację.
Nie wydaje mi się, żeby to dobrze wyglądało.
Cristina ma dysleksję,
ale miała same piątki przez całą szkołę medyczną i zrobiła doktorat.
To jest niesamowite.
W aktach ma 8 listów rekomendacyjnych.
Dobrze to wygląda?
Tak wyglądało na początku?
Izzie chodziła do wieczorówki.
Ukończenie studiów zajęło jej 6 lat, pracowała jako wolontariuszka.
Jej pacjenci napisali jej listy rekomendacyjne.
Musimy się stąd wynieść, zanim ktoś nas przyłapie.
A Alex... napisał piękne wypracowanie żeby się dostać,
poruszające wypracowanie o tym, dlaczego nie miał dobrych ocen w szkole,
bo cierpiał na raka jądra.
- Co? - Napisał, że stracił jedno jajko.
Ale widziałam go nago.
Ma dwie mandarynki, George, dwa kartofelki.
Skłamał. Jest kłamcą.
Przestań mówić mi o rzeczach, których nie chcę wiedzieć.
Jeden punkt. Tylko jeden punkt.
Jak mogli cię oblać za jeden punkt?
Zapomnij o tym.
Pamięć fotograficzna.
Nie mogę.
Uda nam się z Beth.
Właśnie straciła ukochanego.
Jak mogłaś ją namawiać na operację?
Jak mogłeś jej nie namawiać?
Wiesz co? To nie ja mam wielkie ego, tylko ty.
Przyparłaś mnie do muru.
Co miałem powiedzieć? Nie?
- Derek. - Nie mogę.
To dziecko.
Dziecko, które umrze bez tej operacji.
Umrze przez operację.
To właśnie razem robimy, bez przerwy coś zabijamy.
Zabiliśmy 12 osób, a teraz, przez ciebie, zabiję trzynastą.
Po operacji Beth kończę z tym.
Nie chcę z tobą pracować, nie chcę cię widzieć, nie chcę z tobą rozmawiać.
Skończyliśmy.
Andy, jesteśmy gotowi zaczynać.
Poczekajcie.
Jest...?
Lola?
Nie mogłam jej znaleźć.
Poszła coś zjeść czy coś.
Musimy podłączyć cewnik.
Dobrze.
Poczujesz teraz lekki ucisk.
Nie poszła zjeść.
Ona nie chce tu przyjść, tak?
Lola lubi ze mną spędzać czas.
Albo lubiła... Zanim to zrobiłem.
Raz, o mało co...
mogliśmy się pocałować, ale ja...
Stchórzyłem.
Może nie musisz się z nią całować.
Nie, muszę.
Muszę ją pocałować.
W całym moim życiu chodzi o pocałowanie jej.
Kateter podłączony.
Oni są na ostatnim kawałku cementu.
Dzięki Bogu.
Ciężka część się skończyła, prawda?
Yang, weź zestaw reanimacyjny.
Mam wapno, D50 i insulinę. Gotowe.
Ta ciężka część już za nami?
Jest szansa, że kiedy ten miły pan
zdejmie ostatni kawałek z twojego brzucha,
wszystkie toksyny, które zbierały się pod betonem,
dostaną się do serca i dostaniesz zapaści.
Serce przestanie bić, a ty przestaniesz oddychać.
Ale nie ma potrzeby robienia tej miny, bo rozruszamy twoje serce,
włożymy rurkę, żebyś mógł oddychać,
i zawieziemy cię na salę operacyjną. Dobrze?
Jesteśmy dobrzy w tym, co robimy.
Po prostu jak zobaczysz jasne, ciepłe światełko, nie idź w jego stronę.
Zaczynajmy.
Zrobimy to na trzy.
Raz.
Dobra, obserwujcie wykresy.
Dwa.
Trzy.
Już.
Oczyść przewody oddechowe.
W porządku.
Raz, dwa,
trzy.
Powoli.
Uwaga na głowę. Podaj lidokainę.
Bailey.
Zaintubowany.
Jedźcie.
Co masz na myśli?
Nie wiem, o co ci chodzi, kiedy mówisz, że ona nie chciała umrzeć.
Kiedy siedziałaś z nią na podłodze, co ci powiedziała?
Kazała mi być nadzwyczajną.
Powiedziała, że ona zawiodła, ale ja powinnam być nadzwyczajna.
że nie powinnam na nikim polegać.
"Bądź nadzwyczajną kobietą, Meredith." To powiedziała.
I zostałaś chirurgiem, tak jak ona.
Tak.
Co oznacza, że miałaś wszystkie narzędzia, żeby sama do tego dojść.
- Ale ja tylko... - Musisz przez to przejść, Meredith.
Obiecuję ci, że kiedy tak się stanie, będziesz zadowolona.
Głowa mi pęka.
Niech ci nie pęka.
Jesteś...?
- Jesteś na mnie zły? - Nie.
To dlaczego ze mną rozmawiasz takim tonem?
Nie mam żadnego tonu.
Jest.
Wyświadczyłam ci przysługę.
Nie wyświadczyłaś mi żadnej przysługi.
Uświadomiłaś mi, że ciągle jestem sobą. Tym "prawie" facetem.
Od reszty oddziela mnie jeden punkt. Jeden punkt?
Byłoby w porządku, gdyby chodziło o pięćdziesiąt albo nawet dziesięć. Ale jeden punkt?
To znaczy, że już prawie to miałem, w zasięgu ręki i pozwoliłem się temu wymknąć.
Nie chciałem tego wiedzieć.
Rozumiesz?
Tego, że wystarczyło że zaznaczyłbym "a" zamiast "b".
Ten jeden punkt odgradza mnie od wolności.
Urabiałem sobie tyłek, żeby nadrobić jeden marny punkt,
udowadniając...
Nie wyświadczyłaś mi przysługi. Nie oszukuj się.
Przynajmniej...
...teraz masz tyle, ile trzeba było.
Taa.
Ta ręka już jest prawie zabandażowana, potem zajmiemy się drugą, dobrze?
Dobrze.
Przepisałam jej Alpralam i Clonazepam.
Psychiatra będzie tu w godzinę,
ale pomyślałam, że dobrze będzie mieć coś, co ją uspokoi zanim nie przyjdzie.
Ona nie potrzebuje ani leków, ani psychiatry.
Potrzebuje konsultacji psychiatrycznej, żeby ją przyjęto.
Nie chcę, żeby ją przyjmowali.
Nie zabierzesz jej do domu.
Pilnowałem ją bez przerwy, dopóki nie zadzwoniłaś.
Nie powinieneś musieć jej cały czas pilnować.
Nie pracujesz dzisiaj więc ją przyjęłam pod moim nazwiskiem,
co oznacza, że ja decyduję o jej leczeniu.
Musi zostać na obserwacji...
Do cholery! Zostawisz nas samych, głupia suko?
Powinnaś siedzieć.
Po to są przerwy.
Jesteśmy na nogach od dziewięciu godzin. Daj odpocząć swoim nogom.
Nic im nie jest.
Nie sądzisz, że to niewłaściwe, myśleć o seksie podczas operacji?
Mówię tylko, co widziałem cały dzień.
Ciało tego biednego dzieciaka cały dzień było pokryte cementem.
Ma zmiażdżone nogi, naczynia krwionośnie i nerwy praktycznie się przerwały, a mimo to...
...byłam podniecona.
Cały czas byłam podniecona - przez ciebie i twoją brudną gadkę.
To nie było przez moją brudną gadkę.
Tylko przez to, o czym mówiłem.
O czym?
O Erice.
O tobie i Erice.
Nie.
To...
- Nie. - Callie.
- Co? - W porządku.
Chciałbym, żeby o mnie ktoś tak myślał.
Miałeś czternaście listów rekomendacyjnych.
Cristina miała osiem, Meredith cztery, Izzie dziesięć, ale ty miałeś czternaście.
A to, jak cię opisano...
Nikt nie miał takich rekomendacji.
Ludzie pisali, że tamci są mądrzy, że ciężko pracują,
mówili, że są dobrzy.
Ale twoje listy...
...mówiły, że jesteś wspaniały.
Mówiły o twojej dobroci, dbałości o szczegóły.
O tym, jak bardzo się starasz i nigdy się nie poddajesz.
Namalowały obraz lekarza, którym mam nadzieję kiedyś się stanę.
Czytanie tych listów był zaszczytem, bo teraz wiem, że to,
co oddziela cię od reszty to nie jest jeden, głupi punkt.
Od reszty oddziela cię wspaniałość.
Więc nie pozwól, by jeden punkt cię powstrzymywał.
Jestem pokryta krwią.
Mów szybko.
Alex przywiózł Rebeccę.
Próbowała się skrzywdzić.
A teraz on mówi o zabraniu jej do domu.
No i?
Musi zostać przyjęta.
Musi mieć konsultację psychiatryczną.
- I? - Może pani po prostu zrobić, co do pani należy?
Robię, co do mnie należy.
- Przepraszam. - Pomagam dziewiętnastoletniemu
mężczyźnie, któremu obiecałam, że będzie żył, żeby żył.
To jest mój obowiązek jako chirurga.
Zabrałam syna do żłobka, kiedy przyszłam.
To jest mój obowiązek jako matki.
I stoję tutaj pytając ciebie, co zamierzasz zrobić ze swoją pacjentką.
To mój obowiązek jako głównego rezydenta.
Więc może ty wykonasz swój obowiązek?
Nie mogę. Nie wiem, co mam zrobić.
Stevens.
To twoja pacjentka.
On...
...jest jej bliskim.
Daj spokój, wiesz, co masz zrobić.
Po prostu ciężko to zrobić.
Dobrze, spróbuję.
Nie, nie musisz próbować.
Jesteś lekarzem uczonym przeze mnie, masz wszystkie umiejętności, które dał ci Bóg.
Masz wszystko, czego potrzebujesz.
Naucz każdego tego samego.
Gdzie jesteśmy?
Sloan, Hahn i Torres skończyli. My jeszcze nie.
Właśnie zdjęliśmy zacisk z żyły głównej dolnej.
Krew płynie prosto do wątroby.
Zgadza się, szefie?
Absolutnie.
Dobra robota.
Dobrze, więc jesteśmy gotowi na...
Wolałam, kiedy mówiłeś te nudne, naukowe rzeczy.
Nie jestem wystarczająco dobry.
Nie ważne, co mówię, co robię.
Nigdy tego nie chciałem.
Przez te testy kliniczne staję się porażką.
Wciąż i
wciąż
ją zawodzę.
Masz na myśli ich?
Kiedy mówisz "zawodzę ją", masz na myśli "zawodzę ich."
Pacjentów.
Będzie potrzebował embolektomii.
Wezwijcie Hahn z powrotem.
Zakrzep jest w tętnicy płucnej. Jest dość pokaźny.
Mogę się do niego dostać przez tracheotomię.
- Hahn to oceni, kiedy tu dotrze. - Mogę to zrobić.
Płuco się automatycznie kurczy, zostawiając miejsce na embolektomię.
Został już wystarczająco narażony.
Stracimy czas, robiąc bypass, czas którego jego mózg nie nadrobi.
To zajmie mi parę sekund.
Robiłam to już wcześniej. Z Burke'iem.
Obiecałam temu dzieciakowi, że będzie żył.
Dr Bailey, proszę przejąć resuscytację.
Yang, jestem tu, jeśli będziesz mnie potrzebować.
Ostrze numer dziesięć.
Nie musisz tego robić.
- No co pan, boi się pan? - Tak.
Ja też.
Więc po prostu... Przeskoczmy tą przeszkodę.
Dobrze?
Dobrze.
- Co jest? Co się stało? - Zator tętnicy płucnej.
Więc co, zdecydował pan, że Yang będzie najlepszą osobą, żeby go otworzyć?
Ona jest kardiologicznym samoukiem, jakbyś nie zauważyła.
Naprawdę? Dlatego przeszła przez czwartą przestrzeń międzyżebrową zamiast piątą?
Nie mogłam przejść przez piątą.
bo gaza z operacji brzucha wypycha przeponę.
Byłoby łatwiej, gdybyś zrobiła to pod fluoroskopem.
Jest już podłączony do echokardiogramu. Doskonale sobie z tym radzę.
Ale mogłaś dosięgnąć lepiej... Dobra, sama to zrobię.
- Fartuch, proszę. - Poradzę sobie.
- Nie, gdybyś sobie radziła, to... - Zamknij się i pozwól mi pracować.
Proszę pozwolić jej pracować, dr Hahn.
Shepherd zaplanował dzisiaj dwie kraniotomię na test kliniczny?
Tak, straciliśmy jedno pacjenta, ale druga..
- Powiedziałem Meredith, że tylko jeden. - Dr Grey mówiła, że to z panem wyjaśniła.
Naprawdę?
Ja...
musiałam się pomylić, proszę pana.
Nie sądzę.
Jest stabilna.
Ciśnienie międzyczaszkowe wynosi trzynaście.
Zobaczymy.
Derek.
Ona ciągle żyje.
Nie dotarliśmy dotąd tak daleko.
Ona ciągle żyje.
Na jak długo?
- Możesz iść. - Zostanę z nią.
Nie... po prostu...
Zrobię to. Idź.
Yang strzeliła solówkę,a ty powinnaś świętować.
Bo to znaczy, że wykonujesz swoje obowiązki.
Uczysz ją, jak ratować ludzi.
Rezydenci są jak...
Szczeniaki.
Chętni i entuzjastyczni,
a ty się musisz nauczyć, jak ich uczyć, nie miażdżąc ich ducha.
Jeśli chcesz tutaj pracować, z moimi rezydentami,
musisz robić to lepiej.
Musisz być lepszym nauczycielem.
Żebym nie żałował tego, że stanąłem po twojej stronie.
Nie, szefie. Absolutnie.
Dziękuję, proszę pana.
Szczeniaki.
Rebecca.
To doktor Shapiro z psychiatrii. Zbada cię.
Zada ci kilka pytań, kiedy ja i dr Karev będziemy rozmawiać. Alex?
- Co ci powiedziałem? - Ona jest moją pacjentką.
Ja decyduję o jej leczeniu.
Nie wypuszczę jej bez konsultacji.
Jeśli spróbujesz ją zabrać ze szpitala bez mojej zgody,
zadzwonię na policję i sprawię, żeby cię aresztowali.
- Nie zrobisz tego. - Przekonaj się.
Posłuchaj, Iz, martwisz się. Widzę to i rozumiem.
Ale jesteś nieco... nierozsądna.
- Dam sobie radę. - Nie, nie dasz. Ja sobie dam.
- Zabieram ją do domu. - Nie. Nie!
Co, powstrzymasz mnie?
Zrobię to, jeśli będę musiała. Uderzysz kobietę?
- Uderzę, jak będę musiał. - Alex, ona jest chora.
Potrzebuje pomocy, której nie możesz jej udzielić.
Mogę się nią zaopiekować.
Nie, nie możesz. Nie masz pojęcia, co masz robić.
Możesz narobić więcej szkód przez zabranie jej do domu.
Posłuchaj, zaopiekuję się nią. Już to robiłem.
Ona po prostu przechodzi zły okres.
Ludzie przechodzą zły okres. W porządku?
Mogę ją karmić, mogę...
Mogę ją przebierać, mogę ją kąpać i mogę jej pilnować.
Dopóki zły okres się nie skończy, mogę się nią opiekować.
Opiekowałem się moją mamą więc mogę się i nią opiekować.
- Już to robiłeś. - Już to robiłem.
Robiłem to już wcześniej, Izzie.
Ale wtedy byłem dzieciakiem,
a teraz jestem mężczyzną, więc poradzę sobie lepiej.
- Już to robiłem. - Przestań.
Nie musisz nic więcej mówić.
Wcześnie jesteś.
Nie poszedłem do domu.
Wiedziałem, że chce pan monitorować pacjenta,
i pomyślałem, że będzie pan zmęczony po operacji, więc...
Co z nim?
Funkcje życiowe stabilne.
Otrzymał 16 litrów przez pierwsze 24 godziny.
Zmniejszyłem do 125 cm3 na godzinę.
Wydala 37 cm3 moczu na godzinę.
Miał jakieś stany lękowe o trzeciej,
potem ponownie o piątej. Podałem difenhydraminę.
Dobrze. Dobra robota.
To nie jest dobra robota.
O'Malley?
Dla mnie to nie jest dobra robota.
Siedzenie przy łóżku, notowanie ilości moczu i podawanie środków przeciwlękowych całą noc,
nie są dla mnie dobrą robotą.
Robienie badań dla Meredith Grey nie są dla mnie dobrą robotą.
To nie jest dla mnie dobra robota, bo jestem od tego lepszy, i pan to wie.
Może nie byłem wystarczająco dobry w swojej pracy albo zmagałem się i zostałem w tyle.
Moja osobowość... Nie jestem jak Karev, Nie jestem jak Yang, Meredith.
Nie jestem twardy. Wiem to.
Nie mam osobowości chirurga.
Może dlatego popełnił pan błąd nie myśląc,
że zasługuję na drugą szansę kiedy wszyscy inni je dostali,
ale, szefie, to jest błąd, ponieważ jestem znakomity.
Jestem doskonały w swojej pracy.
I oblałem mój egzamin, ale zasługuję na drugą szansę.
Dobrze?
Słucham?
Dobrze, możesz poprawić egzamin.
Dobrze.
Nie obudziła się jeszcze.
Czasami organizm potrzebuje więcej czasu, by dojść do siebie po operacji.
Ale ona może się nie obudzić?
Może umrzeć?
Jest taka możliwość, ale nie martwiłabym się tym, dopóki nie będziemy musieli.
Kiedy?
Co kiedy?
Kiedy będziemy musieli się tym martwić?
Jesteś tutaj. Co, spałaś w poczekalni?
Proszę posłuchać. Lubię go, jasne?
Ale on nie musi o tym wiedzieć. Nikt nie musi o tym wiedzieć.
On cię potrzebuje, a ty się martwisz, co myślą twoi przyjaciele?
A co pani może o tym wiedzieć?
Wie pani, co by to dla mnie było, dla niego, gdyby oni wiedzieli?
Myśli pani, że to jest łatwe?
Myślę, że lepiej jest być szczerym.
On żyje.
Ledwie, ale...
...żyje.
Zadzwoniłem do twojego męża.
Powiedział, że zabrał dziecko i zostawił cię dwa miesiące temu.
Powiedział,
że masz coś, co się nazywa pograniczne zaburzenie świadomości,
co znaczy, że od początku byłaś słaba.
Więc to się prawdopodobnie dzieje od jakiegoś czasu.
Prawdopodobnie od... wypadku.
Kiedy zmieniono ci twarz.
Ja pomogłem zmienić ci twarz.
Nie mogłaś...
Potrzebujesz pomocy, Rebecca, a ja nie mogę ci pomóc.
Więc zostaniesz tu na noc, a jutro...
Jutro przeniosą cię do szpitala psychiatrycznego.
Tak będzie lepiej.
Przepraszam.
Naprawdę się starałam.
Chciałam być dla ciebie lepsza.
Wiem, jak trudno jest zaufać ludziom i znaleźć kogoś, na kim można polegać.
Przepraszam.
W porządku. Spróbowałaś.
Więc przekonałaś Shepherda, żeby wykonał drugą operację bez mojego pozwolenia.
- No i? - No i?
Tak się mówi do szefa? "No i"?
Moja matka próbowała się zabić, po tym, jak odszedłeś.
Wiedziałeś o tym?
Nie wiedziałem. Przykro mi, nie wiedziałem.
Była kapitalnym chirurgiem.
Jak mogłeś jej to zrobić?
Była utalentowanym, uzdolnionym, nadzwyczajnym chirurgiem.
Meredith?
Mów.
Była chirurgiem.
Była świetnym chirurgiem.
Jeśli naprawdę chciałaby się zabić, to nie podcięłaby sobie nadgarstków.
Wiedziałaby lepiej. Wzięłaby skalpel i podcięła tętnicę.
Zmarłaby w ciągu paru sekund.
Ona nie chciała umierać.
Była doskonałym, utalentowanym, nadzwyczajnym chirurgiem.
Nie chciała umierać.
Czego chciała?
Chciała, żeby Richard do niej wrócił.
A dlaczego nie wrócił?
Bo nigdy się o tym nie dowiedział, a ona była zbyt uparta, by poprosić.
I co to oznacza?
Tego właśnie nie wiem. Mogłabyś mi wytłumaczyć tą część?
Mogę.
To znaczy, że jesteś utalentowanym, uzdolnionym, nadzwyczajnym chirurgiem, dokładnie tak, jak twoja matka.
ale różnica jest taka, że uczysz się na jej błędach.
Bądź nadzwyczajna.
Nie mówiła o chirurgii.
Nie, nie mówiła.
Wcale nie mówiła o chirurgii.
No i co, dotrzymuję czy nie dotrzymuję obietnic?
Dotrzymuje pani.
Pamiętasz, co ci mówiłam o pełnym obrazie?
Tak.
Czekał na to całe życie, nie?
Tak.
Wiem, że masz dwa jajka.
I módl się, żebym nigdy nie powiedziała szefowi.
Alex?
Hej.
W porządku?
- To prześwietlenia Beth? - Tak.
Te są sprzed dwóch dni, a te są z dzisiaj.
Mogłabyś mi, proszę, podać miarkę?
Ten jest mniejszy niż tamten.
Guz się kurczy. Wirus działa.
Mój Boże.
- Musisz powiedzieć Derekowi. - Nie.
Ty musisz powiedzieć Derekowi.
To jest rodzaj wiadomości, którą wolałby usłyszeć od ciebie.
Rose.
Gratulacje z okazji waszego przełomu medycznego.
Tak rodzą się legendy.
Musisz wziąć ten pager z powrotem.
Jestem pijana władzą.
- Gdzie to jest? - Myślę, że on rzeczywiście może być mistyczny.
- Widziałaś Dereka? - Niet.
Wzywała pani, dr Yang?
Weź banana z mojej szafki.
Mam go dla pani obrać?
Nie, chcę żebyś się nauczyła szwu pionowego materacowego.
Nauczę cię go. Weź igłę.
Poproszę kartę.
Dziękuję.
Cześć.
Żyjesz.
Żyję.
To już nie atrapa.
Nie.
To jest niehigieniczne.
Trochę bliżej. Spróbuj jeszcze raz.
- Dr Yang, dziękuję za.. - Aha.
Jak poszło?
Okropnie.
Dobra...
Te są dla ciebie.
Dlaczego daje mi pani swoje klucze do kliniki?
Nie daję ci kluczy. Daję ci klinikę.
Słucham?
Widziałam pełny obraz.
Kocham klinikę. Kocham, co ona oznacza, kocham, czym jest.
Ale nie kocham jej tak, jak chirurgii.
Nie kocham jej tak, jak kocham bycie głównym rezydentem.
Nie kocham jej tak, jak kocham mojego męża i dziecko.
Widzę szerzej, i nie mogę mieć wszystkiego i nadal mieć wszystko.
Więc muszę...
...Opuścić pewne fragmenty.
Ten fragment.
To jest twój fragment.
Widziałam, jak walczysz o ten fragment w trudny i okropny sposób.
Wiedząc,
że mogę dać klinikę komuś takiemu, jak ty.
Wyrosłaś...
...na świetnego lekarza, Izzie Stevens.
Dziękuję.
Klinika Denny'ego Duquette jest w twoich rękach.
Niech będę z ciebie dumna.
Derek!
Nie ma go tutaj.
Nie jestem złym człowiekiem.
Wiem, że jestem łotrem w twojej bajce, ale nie jestem złym człowiekiem.
Więc chcesz skończyć, co wczoraj zaczęliśmy?
Może ty skończysz to, co zaczęłaś?
Dorastam.
Idź, wynoś się stąd.
Cześć.
Chciałam się zapytać, czy nie wyskoczyłabyś na drinka.
- Nie mogę znaleźć kluczy. - A może mogłybyśmy...
Chciałabym o czymś z tobą porozmawiać.
Miałam te cholerne klucze dziś rano.
Włożyłam je do torby, ale nie mogę sobie przypomnieć...
- Ta całą sprawa z Yang mnie rozkojarzyła. - Erica.
Co?
Mówię coś do ciebie.
Chciałam tylko powiedzieć...
Chciałam tylko powiedzieć.
Meredith!
Richard?
Chcę wrócić do domu.
- Richard. - Jestem dobrym człowiekiem.
Jestem dobrym człowiekiem.
Spędzam całe dnie, będąc dobrym dla szpitala, moich rezydentów, moich pacjentów.
Jestem dobrym człowiekiem, który popełnił błąd z kobietą dwadzieścia lat temu.
Jestem dobrym człowiekiem dla każdego, poza tobą. Wiem to.
Myślisz, że nie wiem?
Ale jestem dobrym człowiekiem.
I jestem twoim mężem.
I kocham cię.
Nie proszę cię, o pozwolenie.
Mówię ci, że wracam.
Jestem twoim mężem i chcę wrócić do domu do mojej żony.
No...
Najwyższy czas.
Meredith.
- Powtarzam mój egzamin. - Mój Boże.
Rozmawiałem z szefem, przedstawiłem sprawę i powtarzam egzamin.
Lexie, wiem, że byłem wcześniej zły, ale dziękuje, dziękuję, dziękuję.
Dziękuję.
Wyciągaj likier, bo będziemy świętować.
- Przykro mi. - Nieważne.
Nie ma "nieważne".
Przykro mi.
Z powodu Rebecci i twojej mamy.
Przykro mi.
- Alex. - Proszę.
Tylko raz.
Tylko jedna noc, proszę.
Proszę.
Wracamy do domu.
Wracamy do tatusia.
Meredith?
Głupi, banalny, idiotyczny. Nie mogę w to uwierzyć.
Głupia niedojda.
Sukin....
Mogłam być w domu.
- Głupi. - Meredith.
Gdzie byłeś?
Czekam i czekam na ciebie.
I zrobiłam tą głupią, żenującą, upokarzającą, banalną rzecz.
I właśnie ci miałam powiedzieć, że to tutaj,
to nasza kuchnia a to salon.
A tam, tam bawiłyby się nasze dzieci.
Miałam to całe: "Wybuduję nam dom",
ale nie buduję domów, bo jestem chirurgiem.
I teraz się czuję jak debil.
Zostałam uzdrowiona, a ty się nie pokazałeś.
I teraz przepadło, bo tak długo wracałeś do domu.
Nawet nie mogłam znaleźć tej butelki szampana.
Tutaj jest kuchnia?
Salon.
Trochę mały.
Widok stąd jest dużo lepszy.
A to jest pokój, w którym nasze dzieci się będą bawić?
Gdzie nasza sypialnia?
Nadal jestem na ciebie zła i nie wiem, czy ci ufam.
Chcę ci ufać, ale nie wiem, czy mogę.
Spróbuję.
Spróbuję i ci zaufam, bo wierze,
że lepiej być nadzwyczajną parą, niż zwyczajnymi osobno, a ja chcę być...
- Muszę iść. - Co?
Żeby pocałować cię w sposób, w jaki chciałbym cię pocałować,
żeby zrobić coś więcej, niż cię pocałować muszę porozmawiać z Rose.
Chcę mieć czyste sumienie, żebym mógł zrobić więcej niż cię całować.
Zaczekaj tutaj.
Nie ruszaj się.
Poczekaj na mnie.
Tłumaczenie: Fresque & Xionc Do release'u: HDTV_XviD-FoV
Xionc pozdrawia ukochaną Anusię i dwóch takich, co mają swój pokój do bawienia :)
Do zobaczenia w piątym sezonie! I miłych wakacji dla wszystkich fanów "Chirurgów".
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl
www.riddler.tk